5 SORU 5 CEVAP // SON FECİ BİSİKLET

1 Posted by - 29 October 2014 - 5 SORU 5 CEVAP

Ankara’nın alternatif müzik camiasına kattığı son güzellik Son Feci Bisiklet oldu. 2012 yılında düzenlenen 2. Be The Band Müzik Yarışması’nda on finalistten biri olan ve bu sayede dikkat çeken ekip, sosyal mecralardan yayınladığı şarkılarıyla hatrı sayılır bir dinleyici kitlesi edindi kendine. 2013 yılında soundcloud aracılığıyla 6 şarkılık bir EP yayınlayan grubun youtube’da kendi üretimi klipleri mevcut. Örneğin, “Rahatsız Vals” isimli şarkının klibini grubun sesi Arda Kemirgent çekmiş. Eraserhead, 2001: A Space Odyssey, Antichrist, 8½, The White Ribbon gibi filmlerden görüntülerin derlendiği “Varoluşum Yokuşu” isimli şarkıya ait klibin kurgusu da kendisine ait. Son Feci Bisiklet’i daha yakından tanımak için 5 soru 5 cevap’ta bu hafta kendilerini konuk ettik, buyrunuz.

Nasıl tanıştınız?
Arda Kemirgent: Ben elimdeki şarkıları kaydetmek için bir davulcu arıyordum. Can’ı da ortak bir arkadaş sayesinde eskiden tanıyordum. Buluştuk, konuştuk; şarkıları kaydettik. Sonra bir basçı alalım dedik gruba, Efe Güner’i bulduk. Bu sırada 2. Be TheBand müzik yarışmasında finale kaldık. Aynı dönemde Can’ın diğer grubunda da çalan Erkin gitarist olarak gruba dâhil oldu. Canlı performanslar sergilemeye başladık. Son olarak geçen yaz Efe gruptan ayrıldı ve Ozan Özgül bas gitaristimiz oldu. Bu şekilde bugünkü kadroya ulaştık.

İlk konseriniz neredeydi? Neler çaldınız, kimler izledi, ortam nasıldı?
Can Sürmen: İlk konserimiz Ankara’da Manhattan adlı mekandaydı. O tarihte şarkılarımızdan birkaçını yayınlamıştık zaten. Yayınladığımız şarkılar, yeni yaptığımız birkaç şarkı ve tabii ki bolca cover çalmıştık. Bu coverlar arasında da TheBeatles, ArcticMonkeys, TheStrokes, Gorillaz gibi gruplar vardı. Ortamın ilk konsere göre iyi olduğunu hatırlıyorum. Tabii ki çoğunlukla ailelerimiz ve arkadaşlarımızdan oluşan bir kalabalıktı. Keyifli bir başlangıçtı bizim için.

Düşünce dünyanızı en iyi tarif eden isimler/filmler/kitaplar/albümler hangileri?
A.K. : Film: A Space Odyssey, album: Beatles – “The White Album”, Kitap: Orhan Pamuk, Sessiz Ev.

Ozan Özgül: Film: The Fighter, album: LedZeppelin I, insane: Ara Güler, kitap: Puslu Kıtalar Atlası.

Erkin Sağsen: En iyi değil de en yakını, kitap olarak Kinyas ve Kayra (Hakan Günday), şahıs olarak tam bir isim yok ama Buddha – Kropotkin karışımı biri olsa onu söylerdim, albüm olarak da LedZeppelin IV albümü diyebiliriz.

C.S. : Albüm: “Whatever People Say I amThat’sWhat I’m Not” – ArcticMonkeys, isim: JimiHendrix, kitap: Outliers – Malcolm Gladwell, film: InBruges.

Hiç dinlememiş birine müziğinizi nasıl anlatırsınız?
C.S. : Bu konuda gerçekten zorlanıyoruz çünkü biz de müziğimizi bir tür içerisine sokamıyoruz veya bir şeye benzetemiyoruz. Tabii ki müziğimizin içinde dinlediğimiz, etkilendiğimiz müzisyen ve grupların etkileri var. Bu doğrultuda müziğimize tür olarak rock diyebiliriz ama bu da çok geniş bir tanım olur. Bu yüzden, müziğimizi anlamak için tavsiye edebileceğimiz en doğru yöntem şarkılarımızdan birkaçını dinleyip herkesin kendi kararını vermesi.

Şu ara kafayı taktığınız sanatçı/albüm/şarkı/soundtrack hangisi? Neden?
C.S. : Kesinlikle ChetFaker ve çıkardığı her şey. Gerek söz yazarlığı, gerekse müziğiyle çok özgün ve başarılı olduğunu düşünüyorum. Son yıllarda yaptıklarıyla beni en çok heyecanlandıran müzisyen.

E.S. : Ben de Chet Faker’ın “Gold” şarkısından sonra iyice taktım kendisine. Bu kadar sade ve güzel sözler az bulunur, bulunca da bırakmamak gerek; harika müzik yapıyor bence.

O.Ö.: Kings of Convenience – “Riot on an Empty Street”. Albümü dinlerken şarkılar birbirini tamamlıyor. Tüm şarkıların bu kadar uyum içinde olduğu bir albüm dinlememiştim uzun zamandır. Albüm bittiğinde sanki tek bir parça dinledim gibi hissettim.

A.K. : Ben de Lorde’ye takmış durumdayım bu aralar.

**

Grup 30 Ekim’de Denizli’de Imagine Bar’da, 31 Ekim’de ise İzmir Fransız Kültür Merkezi’nde sahne alacak.

No comments

Leave a reply