Deep Purple’ın ‘arka sıradakiler’i (kısım 1)

0 Posted by - 17 May 2011 - O OLDU BU OLDU, SEVDİĞİMİZ ŞEYLER

Deep Purple’ı yarın bir kez daha ağırlayacağız İstanbul’da. Maçka Küçükçiftlik Park’ta gerçekleşecek konser öncesi Deep Purple külliyatını şöyle bir elden geçirelim, grubun 40 yılı aşkın varlığı boyunca kaydettiği şarkılar arasından, kendilerine “Smoke On The Water”lar Soldier Of Fortune”lar gibi en ön saflarda yer bulamayıp arka sıralara talim etmek zorunda kalanlardan bazılarını hatırlayalım, hatırlatalım.

– April (Deep Purple, 1969)
İlerleyen yıllarda alamet-i farikalarında biri haline gelecek senfonik denemelerin ilk antremanlarından birine çıkıyor grup. Lord’un çok sesli rock arzusu Blackmore’un gitarını da kendine alet ederek 12 dakikalık “hüzünlü” bir Nisan tasvirine yelteniyor. İlk vokalistleri Rod Evans’ın Gillan’a en yakın ses verdiği Purple şarkılarından biri April.

– It’s All Over (1969)
BBC için bir Ben E. King şarkısı cover’lamaya karar verir grup. “The Book Of Taliesyn”in zenginleştirilmiş yeni cd baskılarında “bonus” olarak kendine yer bulmasa pek haberdar olamayacağımız Rod Evans’lı bu kayıt, vokalde Elvis Presley’in olduğu bir Lynyrd Skynyrd şarkısı gibi tınlıyor.

– Hallelujah (1969)
Grubun Ian Gillan, Roger Glover, Ritchie Blackmore, Jon Lord ve Ian Paice’ten oluşan ve Mk II olarak kodlanan ideal kadrosunun birlikte stüdyoya girip kaydettiği ilk şarkı. Sadece 45’lik olarak piyasaya çıkan “Hallelujah”, o günlerin naif, saçına çiçek takan halet-i ruhiyesine gayet uygun Deep Purple usulü bir gospel. Hemen birkaç ay sonra kaydedecekleri ve “In Rock”ı oluşturacak şarkılara dair tek bir ipucu bile vermemesiyle grubun kataloğunda apayrı bir yerde duruyor.

– Bloodsucker (In Rock, 1970)
Her şeyi yerli yerinde, dört dörtlük bir Purple şarkısı. Tek kusuruysa “In Rock”ın şarkı sıralamasının azizliğine uğrayıp, rock tarihine damgasını vurmuş “Speed King” ve “Child In Time” gibi iki müthiş klasiğin arasında sıkışıp kalmış olması. Grup da aynı fikirde olacak ki şarkı, 30 yıl sonra elden geçirilip, Steve Morse’lu kadroyla yeniden kaydedilir, “Bludsucker” adıyla tekrar hayat bulur.


– Anyone’s Daughter
(Fireball, 1971)
“In Rock” ve “Machine Head” gibi iki “büyük” albüm arası kaydettikleri “Fireball’a, folk ve country sularında gezinen böylesi bir şarkıyı tam olarak neden dahil ettiklerini kestirmek güç. Ama, gerçek aşkı nihayet zengin bir adamın kızıyla evlenerek bulduğuna emin birinin öyküsünü anlatan sözlerinden de hareketle, işin içinde bir nüktedanlık olduğu aşikar.

– Smooth Dancer (Who Do We Think We Are, 1973)
Gillan’ın ilk terk-i Purple hamlesine hazırlandığı, Ritchie Blackmore arasındaki çekişmenin ve anlaşmazlıkların ayyuka çıktığı günleri, şarkı sözlerinde kulağımıza çarpan sitemkar göndermelerle açıkça belgeliyor “Smooth Dancer”. Bir aşk şarkısı kisvesi altında Blackmore’a adeta bir şikayet dilekçesi yazan Gillan, “Rock’n roll yapabilirsin ama asla ruhunu gösteremezsin” dizesiyle ilişkilerine(!) noktayı koyuyor. İşin ilginç yanı “Smooth Dancer”ın söz/müzik hanesinde Blackmore dahil grubun beş elemanın da adlarının geçiyor olması.

… Milliyet Sanat Mayıs sayısından

1 Comment

  • Deep Purple’ın ‘arka sıradakiler’i (kısım 2) | hafifmuzik 18 May 2011 - 12:12 Reply

    […] bıraktığımız yerden Deep Purple’ın arka sıralara talim etmek zorunda kalan şarkılarını hatırlamaya (ve de […]

  • Leave a reply